^

Van Ondernemend naar Ondernemer!

Of ik een stukje wil schrijven voor de website van Abdij Rolduc? Natuurlijk wil ik dat. Ik ga er eens goed voor zitten. Abdij Rolduc, waar ik als kind veel gespeeld heb, geschaatst op de vijver met het ‘treurwilg-eiland’, gewandeld met onze honden, bramen geplukt in het bos en waar ik ging sleeën in de winter….

Op mijn 17e ging ik in dienst bij Medtronic. Jong, onervaren, nauwelijks kennis van zaken, geen afgeronde opleiding…..maar wél gedreven en vastberaden. Gaandeweg heb ik het vak geleerd, secretaresse-opleidingen gevolgd, oogjes en oortjes wijd open om als een spons alle informatie op te zuigen. Ik had geluk dat me de kans geboden werd. En in combinatie met het onvoorwaardelijke vertrouwen en de begeleiding van drie waanzinnig betrokken managers, heb ik er 30 jaar met veel plezier gewerkt.

En toen het moment er was om iets nieuws te ontdekken heb ik Medtronic vaarwel gezegd en ging ik met mijn neus in de wind een nieuwe toekomst tegemoet. De vragen van mijn directe omgeving (soms sceptisch) met enige twijfel negerend, ging ik aan de slag. Toegegeven, het feit dat inkomen was gegarandeerd via mijn partner, maakte de stap wat makkelijker, alhoewel ik ook zonder die zekerheid in het diepe was gesprongen.

Inmiddels ben ik 3 jaar verder!

Ik ben eigenaar van Atel’je van Putten.

Ik boetseer en geef les.

Ik ontmoet veel uiteenlopende mensen en maak de gekste dingen mee.

Ik prijs mezelf rijk met de mensen om me heen, nieuwe dierbare vrienden en de werknemers van Abdij Rolduc; mijn nieuwe collega’s.

Ik val en sta op, ik twijfel en ik ploeter.

Ik heb mezelf tekort gedaan, en geleerd wat eigenwaarde is.

Ik heb gevloekt en sorry gezegd.

Ik maak mensen blij en zij mij.

Ik lach, zing, huil, dans, drink wijntjes en creëer.

Ik maak kunst.

Ik leer.

Ik koester.

Ik ben inmiddels van ondernemend naar Ondernemer gegroeid en zou niet meer anders willen dan dit.

Ik geniet van deze plek; mijn atelier binnen de poorten van Abdij Rolduc voelt magisch. Alweer heb ik het geluk dat me deze kans gegund is. En ook deze keer geloof ik erin, moet ik het uiteindelijk zelf doen, wel met ondersteuning en vertrouwen van de mensen om me heen. Ik ben een bofkont met hetgeen ik doe en de prachtige plek waar ik werk. Ik hoop dat dat nog heel lang zo mag blijven.